نوشته شده توسط : amir0721


اونی که همیشه تنهاست
                       اونی که تو خواب و رویاست
                           دلش آسمون و پرواز
                                                 خودش اما قفس و نداره یه راز
                                 نداره خاطر ای رو که بخاطرش بمیره
                اونی که تنهای تنهاست توی غصه هاش اسیره
اونی که صدای پاهاش ,همصدای گریه بوده
           اونی که تمامه عمرش پر از بی کسی بوده
                اون که با همه غریبست
                        تنها یارش درد و غم هاش
                               مثه دیروزه امروزش , امروزش هم مثه فرداش
                اون غریبه که تو دستاش جز خلا چیزی نداره 
          اون دیوونه که میتونه این غمو دووم بیاره
     آره اون منم ,منم من که با تنهایی رفیقم
                 آره اون منم , منم من که همیشه گوشه گیرم
          آره این و خوب میدونم

           که یه روزی مثه مرداب توی گوشه ای میمیرم

شعر :علی رنجبر

 




:: بازدید از این مطلب : 2076
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج‌شنبه 11 مهر 1392 | نظرات (1)
مطالب مرتبط با این پست
لیست
می توانید دیدگاه خود را بنویسید

[Comment_Avator]
بیتا مهمان در تاریخ : دوشنبه 08 دی 1404 - - گفته است :
چه بد...


ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید